ارتکاب جرم سابقه ديرينه اي در زندگي بشر دارد، در منابع اسلامي به اين واقعيت تصريح شده است، آن جايي که فرشتگان، آفرينش انسان را مايه خون ريزي و فساد در زمين تلقي كرده‌اند ، به همين دليل است که بشر از زمانهاي دور، در فکر مقابله با اين پديده‌ها بوده و با اتخاذ انواع تدابير در جهت پيشگيري از وقوع جرم و سالم سازي جامعه و انسان‌هاي درون آن برآمده و در اين راستا توفيقات و دستاوردهايي نيز داشته است. بدون ترديد مهمترين هدف و فلسفه بعثت تمام پيامبران اصلاح جامعه بوده و آنان براي رسيدن به اين هدف، از وسايل و راههاي گوناگون بهره برده و آنچه را در ابتداي راه دشوار تبليغ رسالت خود، مورد توجه و عنايت قرار داده‌اند، اصلاح و فرهنگ جامعه و ارتقاي طرز فکر و انديشه‌هاي انسانها بوده است و از آنجا که در ميان پديده‌هاي مختلف اجتماعي، جرم داراي آثار زيانبار و مخربي است، پيشگيري از ارتکاب جرم را والاترين راه رسيدن به اين آرمان مقدس دانسته‌اند.