عصر حاضر عصر ناامنی و بی اعتمادی انسان هاست ، انسان هایی که در نقطه عطفی از سنت و مدرنیته بسر می برند و شاید هم در نقطه تقابل آنها . دیگر امید و اعتقادی به عصر فراروایت های کلان قبلی نیست و اکنون هر کسی از ظن خویش مرتب اندیشه و باز اندیشی می کند ، همه چیز تا اطلاع ثانوی درست است و نه بیشتر ، این جاست که هنر سالم و شفاف زیستن بیش از بیش ضرورت می یابد و درست در همین محور است که زندگی عقلانی انسان امروز بر بستر بازی های زبانی سوار است و مرتب می لرزد . انسان تنهای امروز بیش از آن که به خود بیاندیشد و سرو سلمانی به خود بدهد مدام در نوسانات زبانی خود و دیگران به سر می برد . کتاب پیش رو بر طبیعت ویژگی های بشری صحه گذاشته و در صدد ارتقای سطح آنهاست ، آنجایی که می شود با تدبر و تفکر ، تدبیر و بعضا ایثار همه آنها را رام و سربراه کرد . مردم همیشه می گویند و خواهند گفت ، ولی شاید مهم تر از آن گفته خود انسان در مورد خودش می باشد که چطور از این بدیهیات عبور کند و به سرمنزل مقصود برسد . آری کمی تعقل و تامل او را متحول کرده و به دنبال کنش های ارتباطی مناسب با بقیه برآنچه سیاه و ناموزون است چیره می گرد