درحوالی رشته کوه های زاگرس در حومه اشترانکوه، روستای سرسبز و زیبایی وجود داشت. در این روستا دختری زندگی می‌کرد که نامش ستاره بود. ستاره همراه با خانواده اش در این روستای زیبا زندگی می کرد. او علاقه زیادی به مطالعه ستاره ها و سیاره ها داشت. هر روز بعد از پایان درسش، در مزرعه به والدینش کمک می کرد. او شب ها به بالای پشت بام می رفت و ستارگان را تماشا می کرد. یک روز، که مانند همیشه در مزرعه کار می کرد، گردوی سبز و بزرگی جلوی پایش افتاد. آن را برداشت و رفت پای درخت گردو تا آن را بشکند و بخورد. ناگهان نسیم دل انگیزی وزیدن گرفت و ستاره همانطور که به گردویش نگاه می کرد از خستگی آرام آرام خوابش برد.