یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچ‌کس نبود؛ یه دختر کوچولویی بود به نام لاوین که عاشق مدرسه و کتاب بود. اواخر فصل تابستان بود. مرتب لاوین به مادرش می‌گفت: مادر جان پس کی به مدرسه می‌روم؟ مادر می‌گفت: دختر گلم عجله نکن، بگذار چند روز دیگر بگذرد؛ آن‌وقت به مدرسه می‌روی. لاوین چند روزی آرام می‌گرفت؛ ولی دوباره همین سؤال را از مادر می‌پرسید.
مادر که متوجه علاقه‌ی بسیار زیاد دخترش به مدرسه شد؛ تصمیم گرفت خاطره‌ی اولین روز‌ی که خود به مدرسه رفته بود را برای دخترش تعریف کند. برای همین وقتی موضوع را به لاوین کوچولو گفت: لاوین خیلی خوشحال شد و زود کنار مادر نشست و از مادر خواست هرچه زودتر خاطره را برایش تعریف کند.