امروزه در سازمان‌ها به منابع انساني به عنوان مهمترين منابع سازمان نگريسته مي‌شود و مديران به خوبي دريافته‌اند که مهمترين عامل کسب مزيت رقابتي، منابع انساني سازمان مي‌باشند، از اين رو توجه به مقوله تعهد و وفاداري منابع انساني به سازمان و انجام هر چه بهتر نقش‌هاي اختصاص يافته به آنها و حتي وظايف فرانقشي توسط منابع انساني يکي از دغدغه‌هاي جدّي مديران سازمان‌‌ها مي‌باشد. وجود نيروهاي انساني متعهد به سازمان در هر سازمان ضمن كاهش غيبت، تاخير و جابجايي، باعث افزايش چشمگير عملكرد سازمان، نشاط روحي كاركنان و تجلي بهتر اهداف متعالي سازمان و نيز دستيابي به اهداف فردي خواهد شد. عدم احساس تعهد و تعهد سطح پايين، نتايج منفي را براي فرد و سازمان به دنبال دارد؛ از جمله نتايج، ترك خدمت، غيبت زياد، بي ميلي به ماندن در سازمان، كاهش اعتماد مشتريان و كاهش درآمد می باشد.