از تاب آوری به عنوان یک ایده خوب و با ارزش عمل گرایی بالا برای کمک و تقویت افراد در مواجهه با ناملایمات و محافظت از آنها در برابر خطراتی که در طول زندگیشان بوجود می‌آید که می‌تواند در نتیجه آن رضایتمندی از زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد، یاد می‌شود. انسان قرن 21 با فشار های روانی مواجه است، از محیط خانواده و تعاملات و مسائل پیچیده مربوط به آن گرفته تا اجتماع و هزاران هزار مورد دیگر، حوادث متعددی مثل تقاضاهای سنگین شغلی، شرایط سخت زندگی و تغییرات آن، آلودگی های صوتی و آلودگی های هوا و. ... که می‌توانند سلامت روانی و جسمانی فرد را تهدید کنند. از این رو عواملی که سبب سازگاری هرچه بیشتر آدمی با نیازها و تهدید های زندگی گردد، جایگاه ویژه ای در حوزه روان‌شناسی پیدا کرده است که از آن میان می‌توان به عامل تاب آوری اشاره کرد. تاب آوری به معنای سازگاری مثبت با شرایط ناگوار و نوعی ترمیم خود، که با پیامدهای مثبت هیجانی، عاطفی، شناختی همراه است.
سبک های مقابله ای نیز مفهومی است که با تاب آوری مرتبط است و در صورت کارآمد بودن می‌تواند به تاب آوری بالایی در افراد منجر گردد.