ما برای شکرگزاری خداوند مأمور شده‌ایم؛ اما تشکر از او به سه مقدمه نیاز دارد: ۱. شناخت نعمت‌دهنده (خدا)؛ ۲. شناخت آنچه او در اختیار ما گذاشته (نعمت)؛ ۳. نعمت دانستن آنچه از او به ما رسیده است؛ اما با وجود این، ما از به جا آوردن شکر واقعی او عاجز هستیم. در مناجات شاکرین آمده که چگونه می‌توانیم حق شکر خدا را به جا آوریم، درحالی‌که همین شکر ما، نیاز به شکر دیگری دارد و هر زمان که می‌گوییم «لک الحمد» بر ما لازم است به خاطر همین توفیق شکرگزاری، شکری دیگر بکنیم و بگوییم «لک الحمد»؛ اما نباید ناامید شد؛ بلکه در حد توان خود، باید به تشکر زبانی و عملی پرداخته و از خداوند، رسیدن به مرحله شکر قلبی را درخواست کرد.