ﺑﺪون ﺷﻚ ﺑﺎ ارزش ﺗﺮﻳﻦ و اﺳﺎﺳﻲ ﺗﺮﻳﻦ ويژﮔﻲ ﻣﻮﺟﻮدات، ﺳﻼﻣﺘﻲ ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮدن آﻧﻬﺎﺳﺖ. ﺗﻤﺎﻣﻲ ﻣﻮﺟﻮدات اﻋﻢ از ﺟﺎﻧﺪار و ﻏﻴﺮ ﺟﺎﻧﺪار ﺗﻨﻬﺎ درﺻﻮرت ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮدن می ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻛﺎرهاﯾﯽ ﻛﻪ ﺑﻨﺎﺑﺮ ويژﮔی ﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮدﻳﺘﺸﺎن ﺑﺮاﻳﺸﺎن ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺷﺪه را ﺑﻄﻮر ﻛﺎﻣﻞ ﺑﺮوز دﻫﻨﺪ و ﻣﺴﻠﻤﺎ در ﺻﻮرت ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺮه اﻓﺘﺎدن وﺿﻌﻴﺖ ﺳﻼﻣﺖﺷﺎن، ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻧﺴﺒﺖ از ﻛﺎراﯾﻲ آﻧﻬﺎ ﻛﺎﺳﺘﻪ ﻣﻲﺷﻮد. ﺑﺎ ﻛﻤﻲ ﺗﻌﻤﻖ در ويژﮔﻲﻫﺎی ﺳﺎﺧﺘﺎری وﻋﻤﻠﻜﺮدي ﺳﺎدهﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮدات ﺗﺎ ﭘﻴﭽﻴﺪهﺗﺮﻳﻦ آﻧﻬﺎ، ﻣﻲﺗﻮان درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﺑﺎرزﺗﺮﻳﻦ ويژﮔﻲ ﻣﺸﺘﺮك، ﻫﻤﺎﻧﺎ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ و ﻧﻈﻢ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﻳﻦ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺎﻣﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ آﺳﻴﺐ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﻋﻤﻠﻜﺮد ﻳﻚ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻣﻠﻜﻮﻟﻲ ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻟﻲ- ﻣﻠﻜﻮﻟﻲ ﻣﻨﻈﻢ و ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﺷﻮد، ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺴﻴﺎر ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﻴﺖ ﺑﺎﺷﺪ.اﻣﺮوزه ﺑﺪﻟﻴﻞ زﺣﻤﺎت و ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﻓﺮاواﻧﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ داﻧﺸﻤﻨﺪان ﻋﻠﻮم روانﺷﻨﺎﺳﻲ، ﻋﺼﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ و زﻳﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺳﻠﻮﻟﻲ-ﻣﻠﻜﻮﻟﻲ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ،