بزهکاري پديده اي اجتماعي انساني است که انسانها در طول تاريخ با آن روبرو بوده اند. تمامي جوامع تا هنگام به وجود آمدن مکتب تحققي با استفاده از ابزارهاي واکنشي (کيفري) با بزهکاران مقابله مي کردند. با گذشت زمان مسئولان امر متوجه شدند که نمي توانند با تشديد مجازات هاي کيفري جلوي رشد جرم را بگيرند و اقدام به سياست گذاري و برنامه ريزي جهت استفاده از ابزارهاي کنشي (غير کيفري) به منظور جلوگيري از اين پديده شدند. سياست گذاران جنايي نيز پس از آن در جهت مبارزه با اين پديده ، پيشگيري از وقوع جرم را به اين عرصه وارد کردند.