هوش یکی از ویژگی‌های مهم انسانی است. اغلب توانایی‌ها و استعداد‌های فردی را به همین عامل هوش نسبت می‌دهند. هوش با اینکه امری کاملاً روشن و بدیهی است، اما در عین حال پیچیده‌ترین مفهوم روانشناختی است و هنوز تعریف مشخص و واحدی توسط نظریه پردازان و روانشناسان برای این مفهوم ارائه نشده است. برخی از روانشناسان هوش را یک مفهوم یکپارچه و واحد می‌دانند. آن‌ها به انواع هوش اعتقاد ندارند و معتقدند هوش یک عامل کلی است که بر اثر کسب تجربه و یادگیری، برخی جنبه‌های آن رشد می‌کند و برخی توانایی‌های فرد گسترش می‌یابد. در مقابل برخی دیگر از روانشناسان و متخصصان به هوش‌های چندگانه با انواع هوش معتقدند. آن‌ها می‌گویند هوش یک مفهوم کلی و یکپارچه نیست، بلکه هوش به چند دسته تقسیم می‌شود. مثلاً برخی روانشناسان مانند گاردنر در نظریه خود هوش را به ۷ دسته تقسیم نموده است که عبارت‌اند از: هوش زبانی یا کلامی، هوش منطقی‌تریاضی، هوش فضایی، هوش بدنی - جنبشی، هوش موسیقی و هوش بین فردی یا تعاملی بعد از او نیز برخی محققین دو بعد هوش معنوی و هوش طبیعی را به ابعاد هفت‌گانه او افزودند و ابعاد ۹‌گانه هوش را مطرح کردند.