در نگاه نخست، چنین می نماید که گفت وگفتار از سلوک اجتماعی در اسلام و نفی رهبانیت، بیشتر زیره به کرمان بردن است تا تحقیق علمی، و ممکن است خواننده ملول شود و بپرسد توضیح واضحات برای چه؛ اما حقیقت آن است که همین موضوع به ظاهر روشن و بی نیاز از کندوکاو، در قرآن کریم مطمح نظر بوده است و در شماری از آیات کریم، با رویکردی چند بدان اشاره شده است؛ بنابراین، سلوک اجتماعی و مصادیق آن و نیز نفی رهبانیت به اعتبار شماری از تعالیم دین و طبیعت بشر، در صدر اسلام مطرح بوده و خطاب مبارک نبوی :«لا رهبانیة فی الاسلام» را در پی داشته است و آنچه به گرایش به رهبانیت در شکل های گوناگون آن در صدر اسلام انجامیده است، همواره ره زن اهل ایمان بوده است و ناگزیر باید به آن پرداخت.