تدریس یکی از عناصر تعیین کننده و بسیار مهم در نظام های آموزشی میباشد که چگونگی انجام آن می تواند بسترساز بسیاری از موفقیت ها و شکست های نظام های آموزشی در ثمربخشی اهداف آموزشی و درسی باشد. در تایید اهمیت امر تدریس همین بس که به زعم بسیاری از صاحب نظران، تدریس معادل آموزش و پرورش و قلب برنامه های درسی است. تدریس و يادگيري کلماتی هستند که هر كدام ديگري را تداعی ميكنند. هماهنگ كردن اين دو با هم، هدف عمده مطالعات و تحقيقات مختلفي در دهه هاي اخير بوده است؛ همچنان که یکی از مهمترین ملاک ها در تحقق یادگیری مطلوب در تمام مراحل آموزش رسمی و غیررسمی، از دوره پیش دبستانی تا سالهای آخر دانشگاه و نیز در سراسر عمر، تناسب و تعامل مطلوب بین نحوه آموزش مدرسان و شیوه های یادگیری فراگیران است. در واقع برای حصول به یادگیری مطلوب که اساس و بنیان تشکیل نظام های تعلیم و تربیت است، آموزش درست و اصولی و همچنین تناسب و هماهنگی بین شیوه های تدریس با شیوه های یادگیری، امری مهم و ضروری است.