عروسک، بی‌حوصله کنار آینه لم زده و چشم از تو برنمی‌دارد و تو از ورقه‌ی نقاشی که هنوز نیمه‌تمام باقی مانده است. نقاشیِ دخترکی تنها کنار یک خانه و کلّی گل و درخت. دخترک دست‌هایش را باز کرده، درست مثل پرنده‌ای که میل پرواز دارد و شاید هم انتظار می‌کشد تا کسی دستان کوچکش را بگیرد.
نوک مداد رنگی را می‌گذاری توی دهانت و به فکر فرو می‌روی. حالا چند ماهی می‌شود که این نقاشی برای کامل شدن، هر شب خیره نگاهت می‌کند.
تا خواب پاورچین به سراغت نیامده، می‌روی به آن‌روزِ گرم تابستانی. همان روزی که همه چیز از همین روبه‌روی آینه شروع شد.