- سلام مامان! چی شده؟ تو رو خدا راستشو بگو.
مرد بی‌طاقت شد. دلش می‌خواست حرف‌های مادرزنش را از آن‌طرف گوشی بشنود. دست برد و دکمه‌ی آیفون تلفن را فشار داد.
- نه مادر جان! هول نکن. عجب اشتباهی کردما. کاش بعداً زنگ می‌زدم. راستش خواب دیدم، دلم هول برداشت و طاقت نیاوردم. گفتم زنگ بزنم قرچک و یه خبری ازتون بگیرم.
زن نفس عمیقی کشید و گفت: «اووف ...خواب؟! وای مادر! شما که ما رو کشتید از دلواپسی.»
و بعد با کنجکاوی پرسید: «حالا چه خوابی دیدید؟»
مرد که خیالش راحت شد اتفاقی نیفتاده، روی صندلی کنار تلفن نشست و به صدای مادرزنش گوش داد.
- همین بعدِ نماز صبحی که سر گذاشتم روی بالشت تا چشمام گرم شد تو خواب یه اتوبوس سرباز دیدم که لباس خاکی تنشون بود. همه شون می‌اومدند سمت محله‌ی شما. به یکی از سربازا که چهره‌ی نورانی و زیبایی هم داشت، گفتم: این جا چه خبره؟ کجا می‌رید؟ لبخند زد و گفت: «مادر شهیدان حسین و اصغر ایرلو فوت کرده و امام حسین (ع) تشریف آوردند تا بر پیکر این مادر نماز بخونند. ماهم اومدیم به ارباب اقتدا کنیم.»