منزلگاه چهل، منزلگاه پررمزورازی است. مثلاً آدمی به چهل‌سالگی که می رسد، توسن خیالش میخ‌کوب می‌شود. امواج اوهام او کم‌کم به ساحل یقین پهلو می‌زند و از تلاطم می‌افتد.
و یا طبق فرموده ی پیامبر اسلام (ص) اگر کسی طالب است که چشمه‌های حکمت از قلب او بر زبانش جاری شود، باید چهل شبانه‌روز اعمال خود را برای خدا خالص کند.
و یا اگر طالبی آرزو دارد که در قیامت در زمره ی فقهای عالِم مبعوث شود، طبق فرمایش صادق آل محمد (علیه‌السلام) تنها کافی است چهل حدیث را حفظ کند که همین فرموده زمینه را برای اربعین نگاری علمای شیعه فراهم می‌کند.