درود به شما كه دست‏نوشته‏هاى مرا براى خوندن انتخاب كرديد. چرا بيست هفت سال خيال؟ سؤالى كه ذهن شما رو به خودش مشغول كرد اما بهتره بدونيد كه اين داستان كاملاً خيالى نيست. كاراكتر اصلى اين داستان يك شاعره، من نيستم. موجود خيالى ذهن من هم نيست. داستان برگرفته از يك حادثه است. هميشه يك حادثه در زندگى هر شخص نتايج متفاوتى به جا مى‏گذارد. نتايجى هم‏چون ترس، خشونت، يا آرامش. اما در هر صورت همه‏ى اينها تبديل به خاطراتى شيرين يا تلخ مى‏شود كه شايد تا آخر عمر او را حتى براى لحظه‏اى رها نكند. زندگى روزمره‏ى ما نيز جزئى از قوانين است كه بايدها و نبايدهايى بر آن حكومت مى‏كند كه بايد خاطراتى تلخ يا نبايد خاطراتى تلخ باشد. خاطراتى كه بر هر فرد تأثيراتى مجازى به جا مى‏گذارد تا آنها در برخورد با آن تصميمات متفاوتى را اتخاذ كنند.