كتاب فارابى و مكتبش يكى از جالب‏ترين و پوياترين دوره‏ ها را در توسعه اسلام سده‏ هاى ميانه بررسى مى‏كند، دوره‏اى كه اواخر قرن نهم تا اوايل قرن يازدهم ميلادى را در برمى‏گيرد. اين عصر از طريق تفكّر پنج تن از انديشمندان برجسته بررسى مى‏شود كه براساس نام نخستين و بزرگ‏ترين آنها، عصر فارابى‏گرى ناميده مى‏شود.
در اين كتاب نشان داده مى‏شود كه فيلسوف بزرگ اسلامى، فارابى، معلّم ثانى پس از ارسطو، مكتب فكرى خاصّى را ارائه كرده است كه ديگران آن را دنبال نموده و بعضى از اشتغالات ذهنى وى را گسترش داده ‏اند.