سرمایه‌گذاری خارجی، بی‌تردید از جمله عوامل مهم در توسعه اقتصادی‌ کشورها به شمار می‌رود.در این راستا رفتار کشورهای میزبان در جذب‌ سرمایه‌گذاری خارجی نقش بسیار مهمی دارد.دیدگاه کشورهای واردکننده‌ سرمایه خصوصا کشورهای در حال توسعه،در این خصوص همواره یکسان‌ نبوده و فراز و نشیب‌هایی را پشت سر گذاشته است.این کشورها ابتدا با دیدگاه کشورهای توسعه‌یافته به مخالفت برخاستند، لیکن امروزه به منظور جذب سرمایه‌های خارجی بیش‌تر،حد اقل در عمل تا حدودی در جهت تأمین نظرات کشورهای صادرکننده سرمایه پیش رفته‌اند. با وجود این،هنوز در سطح بین المللی مقررات متحدالشکلی در خصوص رفتار با سرمایه‌گذاری خارجی وجود ندارد. به لحاظ نظری،همه اقتصاددانان سرمایه را به عنوان نیرو محرکه رشد و توسعه اقتصادی‌ جوامع تلقی می‌کنند و همه مدل‌ها و الگوی‌های توسعه اقتصادی را برپایه همین اندیشه طراحی‌ می‌کنند.استفاده از امکانات سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی از طریق بکارگیری مطلوب منابع‌ تولید از مهم‌ترین عوامل نیل به پیشرفت اقتصادی جوامع به حساب می‌آید.بدیهی است که‌ تأمین مالی تشکیل سرمایه داخلی از طرق مختلف همچون استفاده از پس‌انداز د