شعر را :
- حادثه ای که در زبان روی می دهد
- گره خوردگی عاطفه و تخیل در زبانی آهنگین
و یک واقعه ی ناگهانی که از سکوت بیرون می آید و به سکوت بر می گردد، دانسته اند
صحبت از چیستی شعر، بحث دشوار و حتی می توان گفت غیر ممکن می باشد چراکه تا کنون تعریف جامع و مانعی از آن صورت نگرفته است. شعر بخشی است از ادبیات ، و ادبیات ، اگر نه مهم ترین، بی‌شک یکی از مهم‌ترین رشته‌های هنر است. شعر امری ذوقی است، ولی به نظر می آید که غالبا در لحظات خاص به سراغ آدمی می آید. شاید بتوان گفت شعرهایی که در لحظات خاص سروده می شوند،بار عاطفی بیشتری دارند. مردم با خیال زندگی می کنند و بهترین چیزی که خیال را تحت تاثیر قرار می دهد شعر است، تولد شعر ناگهانی و مرگش نامعلوم است. شعر جمله ای است ناگهانی که در آرامش و وجود ما حفره ای بزرگ ایجاد می کند و پیش از آن که ما بتوانیم به او برسیم، می رود. شعر، حقیقتی است که اگر نمی شود سراینده آن بود، می توان دست کم خواننده ی آن شد و از روزمر گی رهید.